Kolory kotów brytyjskich

Koty brytyjskie występują w niezwykle bogatej gamie umaszczeń – od klasycznych niebieskich, czarnych i czekoladowych, przez liliowe, rude i kremowe, aż po odmiany szylkretowe, srebrzyste, złociste, pręgowane czy colourpoint. Wygląd kociaka nie jest jednak dziełem przypadku. Kolor i wzór sierści są wynikiem genów otrzymanych od obojga rodziców.

 

Podstawą większości umaszczeń jest czerń lub rudy kolor. Inne barwy mogą powstawać dzięki działaniu dodatkowych genów. Przykładowo gen rozjaśnienia (dilution) powoduje, że:

 

– czarny staje się niebieski,

– czekoladowy staje się liliowy,

– rudy staje się kremowy.

 

Gen rozjaśnienia jest recesywny. Oznacza to, że kociak musi otrzymać odpowiedni wariant genu zarówno od matki, jak i od ojca, aby rozjaśnienie było widoczne. Kot może więc wyglądać na czarnego, a jednocześnie być nosicielem rozjaśnienia i przekazać je potomstwu.

 

Dziedziczenie koloru rudego jest szczególnie interesujące, ponieważ odpowiedzialny za niego gen znajduje się na chromosomie X.

 

Kocur posiada jeden chromosom X, dlatego może być zasadniczo albo rudy, albo nierudy. Kotka posiada dwa chromosomy X i może otrzymać gen rudego koloru tylko od jednego z rodziców. Wtedy powstaje charakterystyczne umaszczenie szylkretowe, łączące partie rude z czarnymi lub – w wersji rozjaśnionej – kremowe z niebieskimi.

 

Z tego powodu kolor rodziców pozwala przewidzieć część umaszczeń przyszłych kociąt, a w niektórych skojarzeniach również powiązać określone kolory z płcią potomstwa.

 

Na ostateczny wygląd kota wpływa znacznie więcej genów. Decydują one między innymi o występowaniu pręgowania, srebra, złota, białych znaczeń czy umaszczenia colourpoint. Część cech może pozostawać ukryta przez wiele pokoleń i ujawnić się dopiero wtedy, gdy kociak otrzyma odpowiednią kombinację genów od obojga rodziców.

 

Dlatego znajomość nie tylko umaszczenia rodziców, ale również ich rodowodów i genotypów, pozwala hodowcy znacznie dokładniej przewidywać kolory przyszłych kociąt.